آثار گناه

 با بررسى روایات، به دست مى ‌آید که گناهان مختلف، داراى آثار گوناگون است، که ما در اینجا به ذکر چند اثر شوم گناه مى ‌پردازیم:
1- قساوت قلب
امیرمؤمنان على علیه السلام فرمود:
اشک چشم‌ ها نخشکد مگر به خاطر قساوت و سختى دل ‌ها، و دل ‌ها سخت نشود مگر به خاطر گناهان بسیار...


2- سلب نعمت
امام صادق علیه السلام مى‌ فرماید: پدرم همواره مى‌ فرمود:
خداوند حکم قطعى فرموده که نعمتى را که به بنده ‌اش داده، از او نگیرد، مگر زمانى که بنده گناهى انجام دهد که به خاطر آن سزاوار کیفر گردد.
 
3- عدم استجابت دعا 
امام باقر علیه السلام فرمودند: 
همانا بنده از خدا حاجتى مى ‌خواهد، اقتضاء دارد که زود یا دیر برآورده شود، سپس آن بنده گناهى انجام مى ‌دهد خداوند به فرشته مى ‌فرماید: حاجت او را روا مکن و او را محروم ساز زیرا موجب خشم من شده و سزاوار محرومیت شده است.
 
4- الحاد و انکار 
رسول اکرم صلّى الله علیه وآله در ضمن گفتارى فرمودند:
همانا گناهان، گمراهى را بر گنهکار مسلط مى ‌نماید تا آنجا که او را به رد ولایت و امامت وصى رسول خدا و انکار نبوت پیامبر و به همین منوال انکار یکتائى خدا و الحاد و کفر در دین خدا، آلوده مى ‌گرداند.

5- قطع روزى 
امام باقر علیه السلام مى ‌فرماید:
مردى گناهى انجام مى ‌دهد و در نتیجه، « روزى » از او دور مى ‌شود.
 
6- محرومیت از نماز شب
امام صادق علیه السلام مى‌ فرماید:
انسان بر اثر ارتکاب گناه از نماز شب محروم مى ‌گردد.
 
7- عدم امنیت از حوادث
امیر مؤمنان على علیه السلام فرمودند:
گنهکار نباید خود را از بلاهاى شبانه و حوادث ناگهانى ایمن بداند.

و عواقب شوم دیگر که فهرست‌ وار ذکر مى ‌کنیم؛
 
8- قطع باران.  
9- ویرانى خانه.
10- حبس صد ساله قیامت.  
11- خشم و لعن الهى.
12- بلاهاى بى سابقه.  
13- پشیمانى.
14- پرده‌ درى و رسوائى. 
15- کوتاهى عمر.
16- زلزله. 
17- فقر عمومى.
18- اندوه. 
19- بیمارى.
20- تسلط اشرار...
 
روایات در این زمینه، بسیار است. براى رعایت اختصار این فصل را با پنج روایت ذیل به پایان مى‌ بریم:
الف- پیامبر صلى الله علیه و آله مى ‌فرماید:
          هر کس در امر نماز سستى کند و آن را سبک شمرد خداوند او را به پانزده بلا گرفتار مى ‌کند:1- کوتاهى عمر، 2- کمى روزى، 3- زدودن سیماى صالحان از چهره‌ اش، 4- عدم پاداش براى اعمالش، 5- عدم استجابت دعا، 6- عدم بهره‌ مندى او از دعاى صالحان، 7- مرگ ذلیلانه، 8- مرگ در حال گرسنگى و تشنگى، 9- مأموریت فرشته ‌اى از طرف خدا که او را در قبرش شکنجه دهد، 10- قبر را بر او تنگ نماید، 11- قبرش تاریک است، 12- مأموریت فرشته ‌اى براى کشاندن او بر زمین از ناحیۀ صورت در منظر مردم، 13- حسابرسى شدید قیامت، 14- سلب نظر و توجه خدا به او، 15- ابتلا به عذاب سخت.
 
ب- معاذبن جبل مى ‌گوید: 
          در منزل ابو ایّوب انصارى و در محضر پیامبر ( صلى الله علیه و آله ) بودم که از آن حضرت پرسیدم، منظور این آیه چیست؟ « روز قیامت در صور دمیده مى ‌شود، پس مردم گروه گروه مى‌ آیند.» آن حضرت ( صلى الله علیه و آله ) در پاسخ فرمود: ده گروه از امت من در قیامت که به چهره‌ هاى مخصوص و متمایز از دیگران هستند وارد صحنه مى ‌شوند که عبارتند از: سخن چینان ( میمون )، حرام خوران ( خوک )، رباخوران ( واژگونه )، ستمگران در قضاوت ( کور )، از خود راضى و خود بینان ( گنگ و کر )، علما و قاضیان بى عمل ( زبانشان را مى ‌جوند و از دهانشان چرک که همه را ناراحت مى ‌کند بیرون مى ‌آید )، آزار دهندگان به همسایه ( بدبوتر از مردار گندیده )، جاسوسان نزد ظالم ( پوشیده به لباس ‌هاى آتشین و مس گداخته و چسبان )، شهوترانان و مانع اداى حق خدا از اموال خود ( با دست و پاى بریده )، متکبران ( آویخته شده بر دارهاى آتشین ).

ج- رسول خدا صلى الله علیه و آله فرمودند:
          هر کس سرپرست ده نفر شود ولى رفتارش با آنها عادلانه نباشد روز قیامت در حالى بیاید که دست و پا و سر او در سوراخ تبرى باشد.

د- امام صادق علیه السلام فرمود:
          کسى که نام خود را در دفتر ادارى فرزندان فلان ( یعنى حکومت طاغوتى بنى عباس و هر طاغوت دیگر ) ثبت کند، خداوند او را در روز قیامت به صورت خوک محشور مى‌ کند. و رسول خدا صلّى الله علیه وآله فرمودند:
          هنگامى که عمل زنا آشکار شود، مرگ ناگهانى زیاد مى‌ گردد... و هنگامى که در ترازو کم فروشى شود، خداوند قحطى و کمبود را بر مردم فرود مى ‌آورد و هنگامى که مردم زکات اموال خود را ندهند زمین برکت ‌هاى خود، از زراعت و میوه و معادن را بروز نمى ‌دهد،... و هنگامى که قطع صله رحم رواج یافت؛ ثروت ‌ها در دست اشرار قرار مى ‌گیرد و هنگامى که امر به معروف و نهى از منکر ترک گردید، خداوند اشرار را بر مردم مسلط مى‌ کند، که هر چه نیکان آنها دعا کنند به استجابت نمى ‌رسد.

 پی ‌نوشت ‌ها:
1- کافى، ج 2 ص 271.
2- کافى، ج 2 ص 273.
3- کافى، ج 2 ص 271. بحار، ج 73 ص 329.
4- بحارالانوار، ج 73 ص 360.
5- کافى، ج 2 ص 271.
6- کافى، ج 2 ص 271.
7- کافى، ج 2 ص 269.
8- کافى، ج 2 ص 272- 275 و 445- 446.
9- سفینة البحار، ج 2 ص 44.
10- نبا / 20.
11- مجمع البیان، ج 1 ص 423.
12- عقاب الاعمال صدوق، ص 592.
13- ناگفته نماند درباره ى پاداش و کیفر گناه، شیخ صدوق(ره) (متوفى 381) کتاب جامعى به نام «ثواب الاعمال و عقاب الاعمال»، تاءلیف نموده است.
14- عقاب الاعمال، ص 594..
15- وسائل الشیعه، ج 11 ص 513.

!! نوشته شده توسط محمدرضا | ۱٢:۱٧ ‎ق.ظ | ۱۳۸۸/٤/۱٦ نظرات ()